Αν νιώθεις κολλημένος…δεν είναι επειδή κάνεις κάτι λάθος. Είναι επειδή η ενέργειά σου δεν έχει μετατοπιστεί ακόμη. Η εσωτερική σου κατάσταση μιλάει συνεχώς στον κόσμο. Και ο κόσμος απαντάει συνεχώς πίσω. Αυτός είναι ο βρόχος ανατροφοδότησης. Η ενέργεια σου αντανακλάται. Η ευγνωμοσύνη δεν είναι σταδιακή. Είναι ένα κβαντικό άλμα. Σαν το νερό που γίνεται ατμός. Μια στιγμή… η πίεση αυξάνεται. Την επόμενη στιγμή όλα αλλάζουν. Η ευγνωμοσύνη γυρίζει τον διακόπτη. Ακόμη και η κβαντική φυσική το παραδέχεται.
Ο παρατηρητής επηρεάζει την πραγματικότητα. Η συνείδηση έχει σημασία. Η ευγνωμοσύνη συντονίζει το σήμα σου. Και η πραγματικότητα ανταποκρίνεται.
Κλείσε τα μάτια σου. Πάρε μία ανάσα… αργά. Ρώτησε τον εαυτό σου: “Για τι θα ένιωθα ευγνωμοσύνη αν η ζωή μου ήδη λειτουργούσε; ”Μην το εξηγήσεις. Απλώς νιώσε το. Αυτό το συναίσθημα…αυτή είναι η μετατόπιση. Το σύμπαν δεν ανταποκρίνεται στον αγώνα. Ανταποκρίνεται στην κατάστασή σου. Και η ευγνωμοσύνη λέει: “Είμαι ήδη ευθυγραμμισμένος. ”Αυτό δεν είναι άσκηση. Είναι τρόπος ύπαρξης. Κάθε φορά που επιστρέφεις στην ευγνωμοσύνη, επιστρέφεις στη δύναμή σου. Και από εδώ…η πραγματικότητα αναδιατάσσεται από μόνη της
